Wandeling door het Savelsbos bij Gronsveld


 

Toon vroeg mij om zo nu en dan mijn ervaringen als wandelaar naar hem te sturen, zodat hij die op de website kan zetten. Hij vindt het namelijk een leuk idee als familieleden kunnen bijdragen aan het aantrekkelijker maken van die website. Ik wil daar best aan meewerken en ben benieuwd naar de reacties (als die er komen tenminste).

Onder iedere pagina kun je een reactie plaatsen, laat het vooral niet na.
Willem van Gerwen.

 

 

Bij de Trichterbergroeve.

 

 

 

 

Vlak na Huize de Beuk kom je bij een oude kalksteengroeve.

 

 

 

 

 

 

 


Uitzicht over het Maasdal

 

In Zuid-Limburg ten zuidoosten van Maastricht bij het plaatsje Gronsveld ligt het Savelsbos. Het is een smalle bosstrook op de oostelijke helling van het Maasdal. Er zijn steile kalksteenwanden en schilderachtige kloven. In het bos bloeien in het voorjaar enorme tapijten van bosanemonen. Er zijn sporen van een lange geschiedenis en resten van een meer dan vijfduizend jaar oude mijnindustrie.

De auto kun je parkeren bij de sporthal in Gronsveld waar ook de wandeling begint. Je komt bij een oud boswachtershuis “Huize de Beuk” uit 1848. Een uit kalksteen opgetrokken pand wat voor het eerst werd bewoond door een familie Beuken. Vandaar ook de naam van de woning.



Kalksteen bestaat uit samengeperste resten van kalkskeletjes van microscopisch kleine planten en dieren. Die resten zijn 80 tot 65 miljoen jaar geleden afgezet op de bodem van de tropische zee die hier toen lag. In 1500 zijn hiervandaan blokken naar Utrecht gegaan voor de bouw van de Domkerk. Over een holle weg, foto links en boven, door een weiland, door bos en langs bosranden heb je na een tijdje een prachtig zicht over het Maasdal. Het pad gaat verder over diverse bospaden en holle wegen naar de Trichterbergroeve, een kalksteengroeve. Hier kun je de mooie structuur van de mergel zien.


Leo in het Savelsbos.

En Willem in het landschap.


Onderweg zie je ook verscheidene grindgroeven. De Maas die hier ooit stroomde, heeft veel grind afgezet. In de negentiende eeuw is men dat grind gaan opgraven toen men op grote schaal starten ging verharden.
Na een stuk door het bos, met mooie bospaden, zie de meest rechtse foto, kom je bij een brug over, zie hierlangs, de diepe Scheggelder Grub. Dat is een smal diep dal wat de helling van het Savelsbos doorsnijdt. Ze zijn lang geleden ontstaan door erosie van stromend smelt- en regenwater. Nu staat er geen water in en zijn het zogenaamde droogdalen. Bij veel regen voeren zij het water echter wel af.


Een stuk verderop in het Savelbos kom je bij een hekwerk rondom een enorm diep gat. Men noemt het hier de Henkeput. Omdat men haksporen heeft ontdekt moet deze put wel gegraven zijn. Maar door wie en wanneer is onbekend. De oorsprong kan gelegen zijn in de Middeleeuwen, de Romeinse tijd of zelfs in de prehistorie. Als je bedenkt dat er in de buurt ook vuursteenmijnen liggen die in de prehistorie allerlei werktuigen leverden, zoals pijlpunten en bijlen, dan zou die put ook uit die tijd kunnen zijn.
Die vuursteenmijnen zijn gevonden tot een diepte van vier tot zestien meter en in het gebied zouden wel tweeduizend mijngangen zijn geweest. Voor diegenen die zich hiervoor interesseren is het de moeite waard eens een excursie en een bezichtiging te doen. (Wel reserveren bij VVV Zuid-Limburg.)



Verder via allerlei mooie delen van het Savelsbos en door holle wegen, langs bosranden en boomgaarden kom je tenslotte weer in de buurt van Gronsveld waar je een mooi uitzicht hebt op het dorp en de daarachter gelegen cementindustrie van de ENCI bij de Sint Pietersberg.


Mooi bospad

Met flinke knoesten in de bomen.


En mooie paddenstoelen natuurlijk.


Ik heb de route gelopen eind september 2018 en de herfstkleuringen waren al zichtbaar op de beboste hellingen. Met een fijne najaarszon is het hier genieten!