De Jip en Jannekes in Portugal

Na een voorspoedige reis in een volgepropte Boeiing 737-800 zijn we goed aangekomen in Faro, Portugal. Na een uurtje in de bus waarin de 4 Sandertjes al volop plezier maakten zodat de rest van de reizigers ook konden lachen zijn we aangekomen in Monte Gordo waar we de komende 4 weken verblijven. Het is een mooi hotel met een paar kleine tekortkomingen. Ons bed is een bed. En dat is wat een bed hoort te zijn maar..... Nou ja, ik ga maar niet klagen want voorlopig zullen we er 4 weken in moeten liggen. En dan hoop ik maar dat we er ook in liggen. Het zijn 2 lossen bedden die tegen elkaar staan geschoven. Dus wij doodmoe naar bed en zoals altijd willen wij nog wel eens naar elkaar toerollen. Ja, en dan wordt je samen op de grond tussen de 2 bedden wakker. Hahahaha.....
Verder is alles prima. Daarom heet waarschijnlijk de reisorganisatie Primavera.
We moeten nu naar Jan en Gina want we hebben een introductie van Primavera in een ander hotel. Zal nog wel luxer zijn dan het onze.
Ik laat later wel wat meer horen en dan misschien ook met de eerste foto’s erbij.

 

Eerst effe kennismaken met de Jip en Jannekes. Links en rechts Jan en Gina en op de foto in het midden Frans en zijn geliefde Linda. Binnenkort meer van de Jip en Jannekes!!!

Ja de reizigers hebben al heel wat kilometers achter de rug, en nou zorgen dat ze wat naar binnen gewerkt krijgen , dat wordt dus hard lopen om als eerste aan tafel te mogen. Onze Frans zet er een sprintje in zoals je kunt zien op de foto hier rechts.

Zo te zien was er geen winnaar want ze zitten allemaal nog met hun bord vol, zijn natuurlijk moe van al dat harde lopen zoals te zien is op de foto hier links.
En was dat allemaal wel nodig vragen wij ons dan natuurlijk af.

Maar ze hebben het wel goed hé daar in Portugal, de foto links is de laatste van 9 januari 2020, en de andere twee zijn dan natuurlijk van 10 januari 2020

Het lijkt wel Texel niet,  die foto links maar is het toch echt niet.

Hallo allemaal,
Hier weer een update van ons verblijf in Portugal. Linda en ik hebben gisteren een lange wandeling gemaakt van meer dan 9 km. naar St. Antonio.
We wilde even naar de Lidl. Het was prachtig weer en we hadden echt zin in een mooie wandeling. s' Avonds zijn we met z,n vieren uit eten gegaan en daarna zijn we naar een Flamingo avond   geweest waar echte Spaanse Flamingo dansen werden gedanst.
Vandaag 11 januari zijn we met de taxi naar een plaatsje dicht bij de Spaanse grens geweest waar we een grote markt hebben bezocht. Uiteraard hebben we daar ook wat gekocht en gegeten en gedronken, lekker zittend in de warme zon. Bekijk  de foto's maar eens goed. Mijn lieftallige echtgenote werd gehaald voor een dans midden op de markt. Vanmiddag hebben Linda en ik samen een wandeling gemaakt langs de Atlantische Oceaan. Ik heb zelf(s) mijn schoenen en sokken uitgedaan. Op de terugweg naar het hotel heb ik gauw een korte broek en T-shirts gekocht want die was ik "vergeten". En het weer en dus ook de temperatuur is hier buitengewoon goed te noemen. Op een enkele zeurkous na lopen hier al veel mensen echt zomers gekleed. Ikke nu dus ook zei de gek.
Vanavond gaan we naar een Fado avond inclusief diner. Daar kan ik nu nog niet over vertellen maar het beloofd iets goeds te worden.
Aangezien onze Toon de foto's al heeft zal die de foto's wel op de website hebben gezet, en de filmpjes kun je daar ook terugvinden!!!
Groetjes en een fijn weekend voor iedereen.


Hieronder wat meer informatie over de flamingo avond

Dit zijn een paar foto's van de Grande Noite de Fado. De dame die zingt is de Fadista Ines Graca. De Guitarra Portuguesa wordt bespeelt door Jorge Franco en de Guitarra Clássica wordt bespeelt door Antonio Correia. Het geheel speelde zich af in Restaurant Coração da Cidade in Vila Real de Santo António. En dat voor de ongelooflijke prijs van 25 euro per persoon. Inclusief halen en brengen met de taxi, een 4 gangen menu, volop wijn of andere drank. Het was echt een geweldige avond. Nou ja, bekijk de film die Gina gemaakt heeft.


Rechtsboven in de hoek kun je op klikken en dan krijg je het volledig scherm, met de pijltjes kun je zelf naar de volgende foto of je kunt het album automatisch laten lopen.

Er staan ook nog video's klaar op dit YouTube kanaal


Dit zijn wat foto's van vanmiddag 12-01. Jan ging in de bossen Elvis Presley nadoen op zijn gitaar. En ja, het was echt vandaag 26 graden in Santo Antonio. Ik heb heerlijk in mijn korte broek gelopen. En Lidl is echt heel groot in deze kleine stad. En het strand.... gewoon schitterend.

Mooi wandelingetje, maar die bootjes liggen er maar schots en scheef bij!!!

Jan, waar jullie lopen is dat de "Laan van de Portugese brandweerlieden"?

Wat een temperaturen hé, zelfs de kippen blijven binnen.

Langs het hele strand van Monte Gordo ligt een houten loop promenade. Het is prettig om daar over te lopen. Je kunt dan een heel eind lopen en ondertussen de diverse restaurant bezoeken voor een lekker kopje koffie of een koel glas bier. Daarom dat ik deze foto's stuur. Als de vissersboten terug komen met hun vangst worden ze eerst het strand opgetrokken. Dan wordt de vangst gelost. Op dat moment komen er honderden zeemeeuwen aanvliegen om ook een graantje mee te pikken. Daarna gaan de vissers eerst de netten ontwarren en schoonmaken en dan klaarleggen voor de volgende visvangst. Vanochtend langs het strand gewandeld. Een vissersboot kwam net terug van het vissen en werd door een tractor het land opgetrokken.


Sorry Jan, ik kon het niet laten, vond deze zo mooi en je lijkt sprekend!!!    Elvis leeft!!

En jazeker, tijdens de wandeling in de bossen kreeg onze Jan spontaan het gevoel dat hij Elvis Presley was. Vandaar zijn indrukwekkende gitaarspel midden in de bossen.

En het is niet het bospad maar een grote straat in het centrum van de stad die de "Straat van de brandweer" is genoemd.

Na de wandeling door de bossen, onder het genot van mooi gitaarspel, hebben we in Santo Antonio genoten van een heerlijke vismaaltijd.

Er werden diverse soorten vis geserveerd. Maar we zijn het unaniem eens dat de inktvis wel achterwege had kunnen blijven.

De wijn was ook prima maar terwijl we in alle rust van onze welverdiende maaltijd genoten belde Arno uit Brazilië om te vertellen dat we "vinho verde" moesten bestellen.

Dat schijnt een heel bijzondere witte wijn te zijn uit het noorden van Portugal. Helaas was die niet op voorraad.

Zoals je kunt zien op een van de foto's is het in het zeer katholieke Portugal niet ongewoon om direct na de hoogmis de was buiten te drogen te hangen.

En na de heerlijke maaltijd en goed uitgerust dan natuurlijk weer door de bossen terug naar ons dorp!!!! 

We hebben even geposeerd bij een wilde cactus met nu al volop bloemen op de toppen. Maar we mochten van Gina er niet te dicht bij komen omdat de stekels nogal stekelig zijn. Ja, en als ik dan een foto wil maken van een cactus kan Gina het niet laten om mij in een nogal vreemde houding te fotograferen.

Zo, dit is het voor vandaag wel zo'n beetje. Vandaag moeten we het rustig aandoen.

Morgen vertrekken we naar Lissabon. Dan moeten we heel vroeg op. We blijven 2 dagen in Lissabon en zullen wel wat foto's maken die we dan daarna sturen.
Frans.

    

De foto albums kun je het beste bekijken met vol scherm, rechtsboven in de hoek op de twee pijltjes klikken en dan kun je ook zelf het tempo bepalen.


Na een busreis van ruim 4 uur hebben we Lissabon bereikt. Hier zullen we 2 dagen doorbrengen.

Lissabon (Lisboa in het Portugees) is de hoofdstad en de grootste stad van Portugal. De stad zelf telt zo'n 550.000 inwoners. De agglomeratie telt zo'n 2.900.000 inwoners. De stad ligt in het westen van het Iberisch Schiereiland op de rechteroever van de Taag, pal aan de rand van de Atlantische Oceaan.
Op 1 november 1755 werd de stad getroffen door een zware aardbeving (beter bekend als de aardbeving van Lissabon). De vele doden, 15.000 volgens sommige bronnen, vielen niet alleen door instortingen, maar ook door branden en hoge golven uit de rivier. Sommige mensen spreken van een tsunami van 11 meter hoog.
 Onder de pragmatische premier, de latere Marqués de Pombal, werd aan de wederopbouw begonnen. Zijn invloed is terug te zien in het strakke stratenplan van het zuiden van de wijk Baixa. Ook de 20e-eeuwse dictator António de Oliveira Salazar moderniseerde de stad. Zijn standbeeld staat aan het begin van het plein waar de rivier en de Oceaan samen de stad bereiken. Op de foto's is te zien hoe dicht de stad aan de zee ligt. Opmerkelijk is de moderne arcitecteur.

 




Een grote brug over de rivier de Taag verbind beide oevers met elkaar. De brug is een treinverbinding met daarboven een autobaan. Op de foto zijn rijdende auto's te zien, op het deel daaronder rijden treinen. 

 


Op onze excursie naar Lissabon zijn we vergezeld door een heel enthousiaste Portugese gids of reisbegeleidster, Fatima Matheus. Ze vertelde dat door heel Portugal bijna alle trottoirs en voetpaden zijn gelegd in mozaïek. Voor dames met naaldhakken ziet het meest ideale pad maar wel heel mooi.Op de foto's is te zien hoe Fatima dit aan ons uitlegt bij een standbeeld van een mozaïek werker. Ook de wereldbol is in mozaïek gelegd en Linda toont trots waar Brazilië ligt.

Fatima legde alles heel precies uit. Zo wees ze onderweg in de bus naar Lissabon naar de kurkkei-bomen in de streek waar we doorreden. De kurk wordt om de 8-10 jaar van de stam gepeld. Deze kurk wordt gebruikt voor  isolatie, voor schoenzolen, vloeren, wandbekleding, reddingsboeien en natuurlijk als afsluiting van flessen. Het hout trekt na verloop van tijd krom. Het pellen van de schors van een kurkeik gebeurt zorgvuldig om te voorkomen dat het onderliggende weefsel beschadigd wordt en de boom sterft. Na het pellen is de stam vaak donker-kastanjebruin van kleur. Of als de kurk te vroeg van de stam wordt gepeld dan zal de stam na het pellen zwart worden.


Op deze foto's is het paleis van de huidige president van Portugal te zien. Het was een regenachtige dag. Daar stonden de bewakers binnen in hun gerieflijke onderkomen. Ik heb vooraf gevraagd of ik een foto mocht maken. Die toestemming is met een glimlach gegeven. De heren staan constant klaar met het zwaard in de hand. Komt er iemand die naar binnen gaat (en dus toestemming heeft) dan gaat het zwaard in groet omhoog voor het gezicht.

 


Lissabon is wereldberoemd om zijn specialiteit "Pastéis de Belém". Het zijn kleine gebakjes waar een ....... Verder weet niemand hoe ze gemaakt worden want het is een geheim recept.

Maar ze moeten verrukkelijk zijn. Ook André Rieu is er gek op. De mensen staan in de rij om ze te mogen kopen.

 


Hieronder is zien dat het begin van de stad echt aan de monding van de rivier en de oceaan ligt.


Op onze reis hebben we ook een bezoek gebracht aan "Boca do Inferno". Dit wil zeggen "de mond van de hel".

De kust is vooral van kalksteen en daar wordt door de zee flink op gebeukt. daardoor ontstaan ruwe slijtplekken. 

Op deze plaats heeft de zee een soort holle doorgang gemaakt waardoor het water met woest geweld naar binnen stroomt.

Dit veroorzaakt heel veel herrie. Daarom zeggen de bewoners dat het de mond van de hel is.

 


We hebben genoten van een folklore dansavond. En wie o wie danst er mee?


Een avondje eten en dansen!!



Reactie plaatsen

Reacties

greet
4 dagen geleden

we kunnen wel zien dat jullie het goed naar de zin hebben.En dan die zon he geweldig,geniet er maar lekker van. Tot maart houdoe